Nastolatek też potrzebuje pięciu minut (tylko inaczej)

Kiedy dziecko miało cztery lata, wystarczyło usiąść na podłodze. Teraz ma trzynaście i na podłogę nie siądzie. Pyta, czy może już iść do pokoju. Nie znaczy to, że nie potrzebuje pięciu minut. Potrzebuje ich tylko w innej formie.
Oto kilka rzeczy, które zwykle działają. Nie dlatego, że są genialne, tylko dlatego, że nie wyglądają jak „rozmowa”.

Obok, nie naprzeciw
Nastolatki lepiej mówią, kiedy nikt nie patrzy im w oczy. Samochód, spacer, wspólne zmywanie, układanie puzzli. Wszędzie tam, gdzie ręce mają coś do roboty, a spojrzenie jest skierowane w innym kierunku.
Pytania, na które da się odpowiedzieć
- Zamiast „jak w szkole?” zapytaj „co było najgłupsze dzisiaj?”.
- Zamiast „co u ciebie?” zapytaj „co teraz słuchasz?” i poproś, żeby puścił piosenkę.
- Zamiast „czy masz kolegów?” zapytaj „kto jest dziś najśmieszniejszy w klasie?”.
- Po prostu powiedz: „jeśli chcesz pogadać, jestem w kuchni”. I zostań w kuchni.
Jedna piosenka na pół godziny
Poproś nastolatka o jedną piosenkę, która ostatnio leci mu w kółko. Posłuchajcie jej razem do końca. Nie oceniaj. Zapytaj tylko, co mu się w niej podoba. Ten kwadrans potrafi dać więcej niż godzinna rozmowa o ocenach.



